Ćśśś…

Rozmieniłam dobrą ciszę

na radio, serial i puste gadanie.

 

Rozmieniłam

 

przy okazji, niechcący,

a potem nawet bardzo chcący

i z zażenowania.

 

Jaka szkoda.

 

W dobrej ciszy

dobrze nam było

zatrzymać się na dłużej

zamyślić się, zasłuchać, zapatrzeć,

zakochać się nawet,

ogrzać się nią, otulić jak kocem.

 

Teraz skazani jesteśmy

na ciągły pośpiech,

gorączkowe gesty głuchoniemych,

bezcelową tułaczkę bezdomnych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>